Ya ta 8 siman pasa desde cu minister di economia Geoffrey Wever a anuncia cu hopi fanfaria aumento salarial pa funccionarionan riba scala 13 of mas. Un decision cu a wordo presenta como “reconocimiento”, pero den realidad a bira un simbolo cla di desigualdad y injusticia dentro di mesun gobierno.
Mientras un grupo selecto a haya aumento, miles di ambtenaar cu ta traha bou di scala 13 a keda completamente exclui. E mesun hende cu ta carga e trabou diario, cu ta atende publico, cu ta mantene servicio andando, cu ta sinti e golpe directo di aumento di costo di bida, a wordo laga atras.
Costo di bida no ta subi pa scala 13 so.
Gasolin no ta subi pa scala 13 so.
Cuminda no ta subi pa scala 13 so.
Luz y awa no ta subi pa scala 13 so.
Sin embargo, e decision di gobierno a crea dos clase di funccionario:
esnan cu ta merece, y esnan cu aparentemente no ta conta.
Mas preocupante ainda, ta cu gobierno ta papia di surplus di cientos di miyon, mientras e mayoria di su propio personal ta lucha pa mantene nan poder di compra. Esaki no ta falta di recurso, esaki ta falta di voluntad politico y falta di respet pa e base di servicio publico.
Pero tin otro pregunta cu ta grita pa respuesta:
Unda ta e sindicatonan?
Ora injusticia ta asina evidente, silencio ta bira complicidad.
Ora miles di trahador ta sinti discriminacion, silencio ta bira debilidad.
Ora gobierno ta trata su personal cu dos balor diferente, silencio ta manda e señal cu tur cos ta bon mientras esaki no ta bon.
Carta a wordo manda. Reunion a wordo pidi. Pero despues, silencio.
Ningun presion. Ningun accion. Ningun defensa contundente.
Sindicatonan no ta existi pa mira.
Nan ta existi pa defende. Pa para firme.
Pa exige igualdad. Pa pone limite ora gobierno pasa limite.
Awe, despues di 8 siman, e pregunta ta mas fuerte cu nunca:
Sindicato ta representa e trahadornan, of ta costumbra cu silencio?
Injusticia no mester wordo normalisa.
Desigualdad no mester wordo acepta.
Y respet pa tur funccionario no mester depende di scala salarial.





